Είμαι μπαμπάς

Η κόρη μου είναι εφτά μηνών. Είμαι μπαμπάς. Ξυπνάω το πρωί και δεν έχω καμία όρεξη για παιχνίδια, είναι νωρίς ακόμα. Την αλλάζω, μου χαμογελάει, της χαμογελάω. Μου χαμογελάει που της χαμογελάω. Της χαμογελάω επειδή μου χαμογελάει που της χαμογελάω. Κοιταζόμαστε.

Κάποια στιγμή θυμάμαι ότι έχω βάλει κρέμα στον ποπό που τώρα έχει πασαλειφτεί στην αλλαξιέρα. Της βάζω μια δόση ακόμα και κλείνω την πάνα. Δώσε μου το πόδι σου τώρα να βάλουμε το φορμάκι. Δώστο μου ρε. Ρε συ, δώστο μου λέμε. Μη χαμογελάς καθόλου. Καθόλου σου λέω. Μη χαμογελάς. Καλά, χαμογέλα. Χαμογελάω. Χαμογελάς που χαμογελάω και επειδή θέλω να πιω καφέ πρέπει να σταματήσω να χαμογελάω που χαμογελάς που χαμογελάω και να σου βάλω και την μπλούζα σου. Φέρε το χέρι σου. Έλα ρε μανάρι μου, δώσε μου το χεράκι σου, έτσι μπράβο. Δώσε μου και το άλλο, πάρε κι ένα φιλί. Γελάς; Πάρε κι άλλο ένα; Γελάς; Να κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο. Να μάθεις, πάρει κι άλλο ένα. Σήκω τώρα, πάμε μέσα, θέλω καφέ. Είμαι μπαμπάς και θέλω καφέ.

πες εσύ τώρα

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s