Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά

– Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά, στην αγορά, στο Λαύριο

– Πού είναι η μαμά μου;

– Έχει βγει βόλτα. Είμαι μεγάλος με τιράντες και γυαλιά κι όλο φοβάμαι το αύριο.

– Μαμά μου; Πού είσαι μαμά μου;

– Είναι έξω, θα σε βάλω εγώ για ύπνο σήμερα. Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.

– Έλα μαμά μου. Έλα εδώ.

– Η μαμά σου είναι στον βόρειο πόλο. Και σε κοιτάνε με μάτια σαν κι αυτά όταν ξυπνούν στις 2 η ώρα. Ζούμε μέσα σ’ ένα όνειρο που τρίζει, σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας,

– Γιαγιά μου; Έλα γιαγιά μου.

– Μα ο χρόνος ο αληθινός, σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος, μα ο χρόνος ο αληθινός είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός. Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά, μα ούτε και στους μεγάλους.

– Ο παπαγάλος!

– Πάει καιρός που έχω μάθει ξαφνικά πώς είμαι άσχημοπαπαγάλος.

– Παπαγάλος!

– Ναι, ο παπαγάλος. Πώς να τα κρύψεις όλα αυτά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλοι, και σε κοιτάνε με μάτια σαν κι αυτά, όταν γυρνάς μέσα στην πόλη. Ζούμε μέσα,

– Η γιαγιά!

– Σ’ ένα όνειρο που τρίζει, σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας, μα ο χρόνος ο αληθινός, σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος, μα ο χρόνος ο αληθινός είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός.

– Πάλι!

πες εσύ τώρα

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s